Wie weet de naam van dit vriendje van me?

Dinsdag, 17 augustus 2021.

Het gewone leven vangt weer aan. Ochtendkoffie, papegaaien verzorgen, (per heden) elf stipkippen voeren, Teddy uitlaten, internet bekijken als die er is, water drinken, Judy gaat weg naar Quezon dus uitzwaaien, later Judy terug en natuurlijk verwelkomen, enkele boodschappen van de markt, geen post, nogmaals water drinken.

Pastor bezoekt ons en we praten over de dakbedekking van ons huis. Het zal komend jaar zeker vervangen moeten worden. Er komen steeds meer gaten in. Hij stelt voor om samen met Erik ‘dakpannen’ te maken van fyberglass.

Ook heeft ie een mooi verhaal over een collega pastor, die vanwege het willen hebben van een goed bereik voor z’n mobieltje én afstand wil bouwen naar z’n ruzie-lustige vrouw, een klein hutje bouwt op de rotsen aan zee, waar ie ook kan overnachten. Maar de ouderen van stam tikken hem op zijn vingers, want hier geldt de wet van de Lupa: er mag op de grond van de stam niet gebouwd worden zonder toestemming van diezelfde raad van ouderen. De pastor echter, is een slimme jongen en wijst de raad op het feit dat hij z’n hutje op keiharde rots heeft gebouwd, waar geen korrel grond aan te pas komt. Hier voorziet de Lupa niet in en de raad – in verlegenheid gebracht – stelt dat ze hier binnenkort op terug zullen komen. Dat was meer dan een jaar geleden en tot op de dag van vandaag slaapt en belt de pastor ongestoord in z’n hut. Net hoe’t hem uitkomt.

M’n vogeltje is weer gespot, haha. Nu op een ander blad, en met meer zon, dus betere kleuren. Wie weet krijg ik ‘m ooit nog eens scherp ook. En buiten dat: wie weet de naam van dit vriendje van me?

Woensdag, 18 augustus 2021.

De dag begint met mist en dat blijft bijna de hele dag zo. Judy heeft het over de kans dat het afkomstig is van een vulkanische uitbarsting. Dat moet dan in het noorden geweest zijn, want de (weinige) wind die we hebben is noordelijk.

Pratende over fyberglass, horen we van derden dat dat geen deugdelijk materiaal is; het scheurt makkelijk in de hete zon etc etc. So, wat te doen. We zullen ons in Puerto eens uitgebreid laten voorlichten, wetende dat ieder ‘een praatje in eigen straatje’ zal hebben.

Uit het clubhuis van de kippen komt elf maal zoveel herrie als voorheen, en de leguaan heeft dat ook in de gaten. Tweemaal zien we hem in de buurt van de Greenhouse, het kippenverblijf. Maar Lemuel heeft het goed gebouwd, met een stevig gaas, dat tot een halve meter de grond ingaat. Best wel veilig, lijkt me. Volgende week, als de kippen goed gewend zijn aan hun restaurant, zal ik ze af en toe uit laten. Ik heb het Frans zien doen en zo moet ik het ook kunnen. Met een dirigeerstokje. Als de kippen een hongerige maag hebben, zodat ze de trog niet vergeten, haha. Want, zo vertelde ik het Frans: “Als je het niet in de hand houdt, loopt het uit de klauw!”

Van Yofil, nog in Manilla in afwachting van een door z’n toekomstige werkgever in Saudi toe te zenden vliegticket, vraagt ons hoe oud Happy is. Wel, teruggerekend komen we op iets meer dan 7 jaar. Toen namen we hem mee van een etentje in Quezon, waar hij als hongerige pup aan tafel kwam bedelen. We namen haar mee en hebben daar nooit spijt van gehad. Happy ligt tegenwoordig aan de lijn bij opoe en ze kunnen het best samen vinden. Getuige de foto die Yofil op Facebook plaatste.

Donderdag, 19 augustus 2021.

De mist is vannacht weggetrokken, maar wat me opvalt is dat het strand vele donkere plekken heeft. Afomstig van in de zee verzamelde, vulkanische as. Een zeldzaamheid en een duidelijk bewijs van de ‘mist-verklaring’ van gisteren.

Judy en Jeebee gaan op de motor naar Quezon. Ze komen terug met een lading post!!!

Een kaart met verjaarscadeautje voor Judy van Marijke en Dielf. Een vette envelop met knipsels van Tita en Theo. Een equete-bericht van de SVB, die ik eerder al digitaal ontving. De laatste is weggegooid, de eerste twee zijn een feestje.

De zonsondergang is vandaag uitzonderlijk oranjerood gekleurd en dat heeft z’n effect op de B&B tijdens ons Happy Hour. De wereld rondom ons is sterk gekleurd. Het duurt maar zo’n vijf minuten, maar we weten het met de camera nog te vangen. Net op tijd. Even later is het vuurwerk voorbij en zet de schemering in. Als de vleermuis het dak loslaat en ten hemel fladdert is het net 6 uur geweest. Als altijd mooi op schema.

Vrijdag, 20 augustus 2021.

We bezochten ooit de vlindertuin van Puerto, waar we teleurgesteld vandaan kwamen. In een grote kooi, bespannen met visnetten, zag je tussen het groen inderdaad hier en daar een vlinder. Wel zoeken geblazen, en als je er eentje had gevonden was het maar een saai exemplaar.

Thuis, hier dus, bij Shamans Beach is dat anders. Vlinders vliegen naar binnen en weer naar buiten en je komt alle kleuren tegen. Vanavond, bij het neerlaten van de jalouziën zie ik een kleine vlinder, denkelijk een motje, tegen het raam. Aan de buitenkant. Vanaf de binnenkant maak ik er een fotootje van. Een beestje met vleugels als van glas, zo transparant; een flauwe zee als achtergrond.

Zaterdag, 21 augustus 2021.

Vanavond is het weer prijs. Een felgekleurde zonsondergang, waarin twee bangka’s de hoofdrol spelen. Voor de foto was ik precies op tijd. Geen tien minuten later is de zon weg en tuffen de bangka’s de horizon tegemoet, in de nacht op jacht naar vliegende vissen. Morgen kan je ze kopen. Verser kan niet.

Fijn weekend, lief dagboek….