Verse eitjes….

Zondag, 2 mei 2021.

Termieten in het onderste deel, links in de boekenkast. Niet te zuinig. We brengen enkele stapels boeken naar buiten. Samen met een viertal boekplanken, drie die pal op de vloer hangen en de éntree’vormen. Buiten schift ik de stapel. Waar ik een boek met termieten in de rug zie gaat ie overboord. De ‘slechts aangevreten’en verder schoon, bewaar ik. Het kost ons een halve dag om deze klus naar behoren te klaren. Sprayen met giftig solignum is het laatste. Als het achter de rug is hijgen we uit. Ik voorspel al dat over 10 jaren de hele kast is opgevreten en wie weet of dat gaat gebeuren.

Gelukkig hebben we prachtig weer en aan het einde van de middag zijn we de solignum kwijt uit neus en longen, genieten we van een kouwe klets en maken we een foto van een adembenemende zonsondergang. Zonder trucage, gewoon klikken en plaatsen.

Maandag, 3 mei 2021.

Judy googelt in de keuken, maakt linzensoep en cassave-pudding. Die laatste is een verrassing voor me en kan wedijveren met menig Hollandse pudding, terwijl ik daarnaast een liefhebber ben van haar linzensoep. Desalnietemin eet ik de gisteren gemaakte hutspot met worst. Linzensoep vind ik lekkerde als ie een dag verder is, zoals ik ook vind van erwtensoep, haha.

In de boekenkast plaats ik één boekenplank terug op een veilige en goed te bereiken en dus ook te behandelen plek en zet boeken terug. Toch tevreden met het uiteindelijke resultaat.

Op het strand vind ik bij het opschonen vandaag de zoveelste schelp met een mooi patroon. Dat betekent schoonwassen, uitspoelen en drogen. En bij andere schelpen op de terrastafel een plekje te geven. Een mini-expositie. Pinkie weet van een aantal schelpen een stilleven te bouwen en maakt tot mijn verrassing er zelfs een plaatje van, die ik natuurlijk wel meeneem in m’n dagboek. Leve Pinkie, leve de schelpen.

Dinsdag, 4 mei 2021.

Judy en de kids gaan naar Ladayon, waar Jeebee eerder al een stuk land kocht. Vandaag wordt het met de DENR bemeten en in het kadaster vastgelegd. Met bananen en ananas komen ze terug. De laatste wordt gemengd met verse mango en levert een heerlijke shake. Ijskoud, en dat mag ook wel, want de warmte is met 34°C en amper een koel windje drukkend.

Later plaats ik de tweede en laatste boekenplank tegelijk met de laatste overgebleven, weliswaar aangetaste, maar toch nog wel redelijk ‘schone’ boeken. Avontuur ten einde.

Woensdag, 5 mei 2021.

Tijdens het avondeten is het vertrek van Yofil naar Rhyad onderwerp van gesprek. Waarschijnlijk volgende week vliegt hij naar Manilla om daar eerstens op de 14de of 16de mei medisch gekeurd te worden en tweedens het vliegtuig naar Dubay te nemen. Vermoedelijk zit hij over twee weken in Saudie Arabie. Spannend voor hem, al laat hij daar niks van merken.

Donderdag, 6 mei 2021.

Vandaag ruimen we met z’n allen de tuin op. Snoeien in de weg hangende takken, vegen bladeren en maken een groot vuur voor alle verzamelde troep. Tijdens de strooptocht door de tuin vinden we een nestje met – zo te zien – negen eieren. Van de parelhoenders. Eindelijk dus toch. Sinds twee, drie weken gedraagt het mannetje zich agressief bij benadering, hetgeen nu begrepen wordt. Ik vergeef het hem en ben trots op de beide ouders. Wanneer de kiekens komen? Dat is nog een vraagteken.