Piep piep…..

Woensdag, 23 juni 2021.

Onmiddellijk na het opstaan gaan we kijken in de broedkast, maar wat we hoopten te zien (meer kuikentjes) is er niet. Fransje, zo heb ik hem/haar maar genoemd, klautert in z’n eentje door de doos. Over en langs de eieren. Helemaal alleen. Poor devil. Zijn meter, Frans in Concepcion, opperde al om beschuit met muisjes uit te delen aan bezoekers, maar nee, daar is niks van gekomen.

Een vogeltje buiten lijkt ook alleen. Vanuit de slaapkamer maakt Judy een fotootje. Ik vermoed dat het een kolibrie is, te zien aan de kleuren, maar z’n lange snavel mis ik. Jonkie?

Donderdag, 24 juni 2021.

Judy is naar Quezon. Dankzij de ontvangen aow kunnen we de vijfjarige afdracht voor mijn verblijfsvergunning betalen. Een pittige 630 euro, maar oké, uitgemeten over vijf lange jaren is het zeer betaalbaar. Desalniettemin op dit moment een aanslag.

Pinkie plukt elke dag groene besjes uit een boom achter het huis. Besjes die heel goed te eten zijn, en ik krijg gewoonweg dagelijks mijn portie. Ze smaken wat zoetig en hebben zeker weten vitamines. Het leuke is, dat ik ze groen en nog enigszins met een wat harde schil krijg, waarna ik ze een dagje laat staan om rood te kleuren. Reactie van iedereen: nu zijn ze overrijp! Maar niks daarvan. De schil is wat zachter. Smaak blijft!

De foto laat het goed zien. Haha, en ook dat ik ben wezen zwemmen. Handen van iemand op leeftijd, die een half uur heeft liggen dobberen.

Vrijdag, 25 juni 2021.

Met de shuttle van 05.00 u. gaat Judy naar Puerto. Tijd voor papierwerk voor de BIR, medicijnen en wat inkopen. Verse groente, een nieuwe jalouzie voor een tuindeur ter vervanging van de kapotte.

Rond zeven uur in de ochtend hoor ik buiten: Tao Pòòò. Ik ga kijken en vind een jong stel bij de tuindeuren. Met de vraag of ze een kubo mogen gebruiken. Voor een feestje. Hun opoe is 64 geworden. Wel, dat mag. Ze bezigen meteen met het hangen van balonnen, en een groot affiche wordt tussen twee bomen gehangen. Van de Kapitan mochten ze wel “samenscholen”, maar met niet meer dan 20 man. Vanwege de covid-19, en dan moet je afstand houden en mondkapjes dragen! Dat is veilig!!! Maar aangezien de familie 40 leden heeft, vindt er om de 3 uur een wissel plaats, 2 maal dus. Heel slim. Tijdens de foto dobberen er al zo’n tien kinderen in zee. Feest!

Tot m’n verrassing is Judy even voor vieren al terug. De feestvierende gasten zijn net een half uur geleden vertrokken. Maar met Judy is het ook feest: hamburgers van Jollibee. Dat is dus happen bij de buis. Heel simpel.

Zaterdag, 26 juni 2021.

In onze broeddoos blijft Fransje alleen. Niks geen broertje of zusje, en we besluiten het kuikentje over te brengen naar de greenhouse, waar Pappa Kip – ook alleen – rondscharrelt. Judy neemt Fransje mee. Samen met een kartonnen doos, die als schuilplaats moet dienen bij mogelijke regen. Plus een bakje vers water én fijngestampte korreltjes. Maar pappa maakt er een zootje van. Het waterbakje wordt onderuit gelopen en hij pikt af en toe op Fransje, die zich verschuilt achter wat hout, maar later onder de vleugels van pappa probeert te kruipen. Pap raakt in de war en vliegt tegen het gaas op. Ik laat ze maar alleen, zodat ze – zonder mij – aan elkaar kunnen wennen. Als ik wegloop blijven de hoge piepjes van Fransje me achtervolgen.

Na een uurtje ga ik nog es kijken, maar de vogel is gevlogen. Hij heeft kans gezien om onder het gaas door te kruipen en zwerft in het hoge gras. Gelukkig piept ie nog steeds, dus al snel hebben we hem te pakken, en krijgt ie een plekje in het oorspronkelijke kippenhok. Bij ons op het terras. In de zon, alsof ie nog onder de lamp zit. Piep piep.