Nog 86…

Woensdag, 29 september 2021.

Ik bekijk mijn dagboek die ik gisteren op de website van Shamans Beach plaatste en wat ik al vreesde is bewaarheid. De foto’s van de Spillway zijn niet meegekomen, dus ik plaats die alsnog in een soort extra bulletin. Ze zijn te spectaculair om te vergeten.

In mail-contact met vriend Menno leerde ik deze week een zekere Geertje Muda kennen als gehuwd (in Waterval Boven,Transvaal, Zuid-Afrika) zijnde met Johan Wilhelm Beekmann. Speurende in m’n stamboom vind ik Geertje als zus van mijn overgrootvader, getrouwd met John W. Boeckmann. Samen wonende in Amerika. Als ik dat aan Menno schrijf komt hij prompt met een foto van hun graf op de proppen.

Donderdag, 30 september 2021.

Prachtig weer vandaag. Dus warm ook. Vandaag eens geen riviertje rond ons huis. Ik zou moeten gaan zwemmen, maar vroege stockings houden me tegen.

Op internet (ja waarachtig, het werkt alleszins redelijk) snuffel ik naar goeie dakpannen. Volgend jaar zullen we de nipa werkelijk moeten vervangen en ik lees over pvc-pannen die in diverse kleuren verkrijgbaar zijn, 10 jaar garantie op kwaliteit en kleur. Chinees product, wat me tegen staat, maar ja, die mooie Hollandse zijn onbetaalbaar.

Tijdens ons happy hour is er verdriet in het kamp als een telefoontje laat weten dat de oudste zus van opoe is overleden. Bellen, sms-en, mailen.

Van Yofil een ander bericht: hij is na 5 dagen uit quarantaine en zit in de bus, die hem met zo’n 6 uur rijden in Riyad brengt, waar hij een training voor de job krijgt. Eindelijk.

Nog 86 dagen! Maar dat is een ander verhaal, haha.