Noach, waar blijf je….

Zondag, 10 oktober 2021.

Door het slechte weer van gisteren besloot Jeebee haar onderdak te zoeken in een van onze zolderkamers. [In haar eigen kamer komt veel wind binnen én daar staat geen bed] .Evenwel tot mijn ongenoegen. Het geeft lawaai, extra bezoek in en via onze kamer, en ik ga m’n privacy missen. Terwijl de beslissing werd genomen achter mijn rug om, nogal geheim. Dus gisteravond had ik een clash met Judy. Vanochtend in alle vroegte komt Thea binnen en gaat de trap op naar Jeebee, dan komt Claire, die via de buitentrap naar boven gaat. Judy en ik weer aan de praat en de oplossing wordt: Jeebee kan gebruikmaken van de B&B als er geen gasten zijn. Akkoord, hèhè, hadden we gisteren samen kunnen bedenken. Betere plek. De patiënt (JB heeft stevig astma te pakken) gaat echter niet naar de B&B, maar naar opoe om bij haar in de kamer te blijven. Prima, ook goed. Judy en ik zijn weer online, gelukkig.

Verder blijft het rustig vandaag. Geholpen door eeuwige regenbuien en het middag-onweer, die een deel van de dag in schemering doet belanden. Ondanks al die regen komen de kippen om vier uur bij de voordeur bedelen om hun diner. Ik tel ze meteen en ik kom tot elf. De groep is compleet. In de GreenHouse gekomen zie ik drie eieren in het nest liggen. Het gaat goed, al wordt er niet gebroed.

In de haloween-maand oktober zijn er op zondagavond horror-films op teevee. Sceam2 is aan de beurt en er is genoeg stroom om de film uit te kijken. In de regen laat ik aansluitend Teddy uit. Ik zei al: eeuwige regens.

Maandag, 11 oktober 2021.

De hele nacht door klettert het regenwater op het dak, al dan niet gepaard met onweer. Om vier uur is dat zo hevig, dat ik uit bed stap en in de woonkamer bij het raam ga zitten om naar buiten te kijken. Het flitst achter de horizon, het flitst boven de baai en ons huis en het flitst in de bergen. Wat een prachtig spektakel. Maar na een half uur gekeken te hebben is het genoeg. Tastend in het donker kom ik weer in de slaapkamer, waar de waka-waka met z’n lampjes wat verlichting brengt.

Om zeven uur opstaan. Regen en onweer. En dat blijft zo. We hebben water rondom het huis. Onze vijvers gaan over de oevers. Het strand staat onder water maar dit keer geen zout. Muddy waters.

Elke dag schrijf ik op een leitje de waterstanden, hoog, laag, hoog, laag. Ook vandaag loop ik naar de muur waar het bordje hangt. Ik raak echter verstrikt in de looplijn van Teddy, die aan de tafel is bevestigd. Met een smak ga ik onderuit. Twee pijnlijke knieën, een bloedende wond op m’n voorhoofd en gekneusde ribben. Blue and bruised. Ik hoor Judy bij de papegaaien roep haar. Ze schrikt als ze me ziet liggen. Met moeite trekt ze me overeind. Ik heb overal pijn, maar voel me goed. Eerste reactie: niks gebroken. Dus de rest komt wel goed.

De regen trekt zich nergens wat van aan en blijft maar stromen. Ook tijdens de twee siësta’s die ik vandaag neem.

Dinsdag, 12 oktober 2021.

Gisteren vanaf 04.00 geen stroom, afgelopen nacht geen stroom en vandaag geen stroom. Het bier in de koelkast is nog koud, maar voor hoe lang.

Vandaag volgen de wolkbreuken elkaar op. Het dak laat hier en daar water door en we hebben waterplasjes in de kamer, keuken, badkamer, slaapkamer, kortom overal. Met enige regelmaat dweilen we en houden het zo droog mogelijk. Buiten groeien de vijvers zienderogen. Normaal hebben we één vijver. Vandaag hebben we er vijf en ze groeien naar elkaar toe. Water staat ook onder het hondenhok van Jannieck, en tot vier meter van de GreenHouse. Als het tegen vijven loopt zie ik dat het terras ook vol staat met regen, tafel en stoelen, alles zeik. Dus ik vraag Judy: Biertje? Buiten of binnen? Het wordt binnen, bij een kaarsje, onderweg naar Kerst, nog 74 dagen (zie het leitje).

Binnen is het gezellig en buiten hoost het. Noach, waar blijf je….