Niks Pinksteren.

Woensdag, 19 mei 2021.

Regen in de ochtend. Toch gaan Jeebee en Judy op de motor naar het stuk grond van Jeebee in Ladayon. Een afspraak met de vorige eigenares om gegevens uit te wisselen en daarmee de overdracht te regelen. Ze komen met twee bunches bananen terug.

Donderdag, 20 mei 2021.

Alle focus ligt op de aow, die samen met vakantiegeld vandaag wordt uitgekeerd. Eindelijk zie ik daarmee kans om aan de visacards, waarmee we grotendeels huis en haard hebben betaald, af te lossen. Dat geeft een bevrijd gevoel. Verder kan Judy morgen in Quezon terecht om huishoudgeld op te pikken. En zo gaat het leven verder. Huisje weltevree.

We eten tweemaal kinilaw van de Yellow-fin van gisteren, en nog is er over voor morgen. Vier kilo vis is niet zomaar op, haha.

Tijdens Happy Hour zien we kans om Robert aan de whatsapp te krijgen. Gelukkig een goede verbinding en we praten bij. Tot in de diepte van deze tijd.

Vrijdag, 21 mei 2021.

Judy en Jeebee gaan naar Quezon. Kleine inkopen en kadasterpapieren bij het ‘House’van de gemeente regelen. Altijd papierwerk. Albert volgt met zijn top-down om twee van onze grootgegroeide biggen naar Di Asis, de slager van de markt, te brengen. Verkocht. En zo hebben we extra centjes, haha.

Zaterdag, 22 mei 2021.

De eerste actie vandaag betreft het terugplaatsen van het boekenrek. Met vereende krachten, want vooral de staanders zijn zwaar en m’n rug kan weinig hebben. Verder ben ik de hele dag bezig met het nakijken van de elpee’s op termieten. Maak de hoezen schoon waar dat nodig is, meer dan ik dacht, en plaats de verzameling terug in het boekenrek. Een klus van een dag, maar dan staat alles ook weer mooi op alfabeth.

In de tuin is de ‘milliard-flower’ gaan bloeien. Een bol van kleine wit-lila bloempjes. Momenteel de trots van de tuin, op de orchideeën na dan. Bovendien weigert de komamilla te stoppen met bloeien. Steeds weer nieuw bloemen en steeds weer kleine knopjes.

Zondag, 23 mei 2021.

Om half zeven word ik wakker van stemmen achter het huis. ‘Sir Arthur’ en enkele collega’s van de middelbare school in Ladayon, waar Claire eerdaags een baantje gaat krijgen is hier. Ze gaan zwemmen, gebruiken de piso-wifi en kopen koffie. Ik mopper over m’n zondag, die een rustdag is. Gelukkig zijn ze voor achten al weg. Niet te geloven zulk bezoek.

Morgen gaan Judy en Jeebee naar Puerto. Dat betekent dat ze een reispasje moeten hebben en dat ze die de dag voor de reis, vandaag dus, moeten ophalen bij het gemeentehuis van Quezon. Ze hadden dat vrijdag al gevraagd, maar nee, terugkomen op de dag vooraf aan de trip. De municipal is er voor geopend!

Vandaag is het Pinkstermaandag, schrijft zus Marijke. Daar hebben wij hier geen weet van. Het is een onbekend verschijnsel en komt niet voor op de kalender. Ook in de kerk -hoe gelovig ook- bestaat Pinksteren niet.

Maandag, 24 mei 2021.

Om vier uur in de ochtend gaan Judy en Jeebee op reis. Heen met de shuttle. Terug op Yofil z’n motor, die in Puerto is achtegebleven. Om half zes zijn ze weer thuis. De spullen gaan met de shuttle mee terug en worden door Albert bezorgd. Alles prima.

Voor mij is er in alle rust tijd om vandaag de verzameling Big Band Music schoon te poetsen en terug te plaatsen. Het boekenrek krijgt weer iets terug van z’n oude glorie. Ook boeken zet ik terug na een check op termieten.

Dinsdag, 25 mei 2021.

Mijn eerste gang is naar de douche in de dirty kitchen en scheer m’n hoofd kaal. We beleven warme, zo geen hete dagen, en een fris windje om een kaal hoofd is heerlijk. Judy, Jeebee en Pinkie schrikken als ze me zien, maar schieten vervolgens in de lach: Bruce Willis….

Na het ontbijt gaat het stel, J&J naar Quezon. Ik noem ze inmiddels NH. Never home. Maar ze argumenteren: de markt is vandaag nog open en gaat de komende vier dagen dicht voor desinfection. En de dieren zitten zonder vis, en wij willen garnalen. Bingo!