Morgen !!!

Donderdag, 13 februari 2020

Een doodgewone werkdag. Twee man werken aan de kubo’s, eentje in de keuken en de vierde, Pinkie, zwerft overal.Een bijna continue contact met Magda leert me dat ze griepziek is en het verblijf in Port Barton zal verlengen. Bas is opnieuw verliefd op PB en geniet van lange nachten.

Onze stipkuikens zijn onderhand aardig kippen geworden. Helm en wangzakken groeien en de witte spikkels in de veren worden steeds overtuigender.

Vrijdag, 14 februari 2020

Net als gisteren: zwemmen! Het ruige weer lijkt voorbij en de zee is rustig. Windstilte!

Ik zit bij de open tuindeuren aan de administratie te werken als ik op het strand iemand met een karbouw en een sleepkar aan zie komen. De kar beladen met iets wittigs. Hoewel onaangekondigd, snap ik meteen wat het is. Kugon, riet voor op het dak van de drie kubo’s. Met de IPad in de aanslag snel ik naar het strand en maak een foto van het tafereel. Kugon, uit de bergen, en vers gesneden. Het is als giethoorns riet, ook in schoven, maar dan veel dunner en zachter.

De kugon is klaar voor gebruik, maar het is vers en dient nog wat te drogen. De donkere luchten boven de bergen vrezend, dekken we het riet toe. Niet eerder dan maandag zal er mee gewerkt worden. Dan kan ook bekeken worden hoeveel we nog moeten bestellen, want deze partij is niet voldoende voor alle drie de hutten.De boys werken morgen aan de zittingen van de tweede hut. Misschien is dat de maandag klaar, en dinsdag ook de laatste hut.

Een late check op de rabobank zegt me dat het pensioen is bijgeschreven. Dus komende zondag pinnen is een zekerheid.Ik mail Magda daarover en na enkele keren heen en weer is het duidelijk. We zien elkaar zondagochtend in Puerto Princesa en reizen om ca 12 uur af naar Shamans Beach. Bas, Magda, Judy en ik, samen. We gaan de shuttle alvast reserveren.

Zaterdag, 15 februari 2020

De boys aan het werk. Walin met witte verf in de keuken. Pinkie helpt koken in de dirty kitchen. Erik staat achter de bodega een volgende partij betonblokken te maken. En in de voortuin en het strand zijn Toto en z’n zusje de zaak aan het opschonen: zeewier, hout en al wat meer is aangespoeld gaat in de kruiwagen en wordt verderop verbrand.Er zitten zeven man aan de lunch. Daarna eten Judy en ik. Groentesoep met linzen, rijst en varkensvlees. Opoe in haar hutje ook. De keuken op z’n kop, maar wel 10 man aan tafel. En lekker.

Tijdens de maaltijd glijdt een garnalenvisser met z’n bangka door de blauwe spiegel achter het strand. Judy praait het, de boot draait en de visser vraagt wat er is, springt in het ondiepe water bij de surf en gooit z’n anker in het zand. Hij roept weer iets…Ik roep terug. “Happy trip!”. Iedereen lacht, maar Judy doet zaken. Morgen één kilo garnalen graag. Vers en vochtig. Hij zal er voor zorgen en vaart verder. Wat een wereld.

Als iedereen weg is is het happy hour, èn happy weekend. Morgen half drie op en met de shuttle naar Puerto. Voor de pin, voor de shop en voor Bas en Magda. MORGEN …

Blijf lezen, ik blijf schrijven …
Alle goeds, Henk.