Luxe hap….

Maandag, 2 november 2020.

Erik komt deze week in z’n eentje werken. De vloer in de kamer wordt deel na deel in de bourgogne-rode verf gezet, en tijdens het drogen timmert hij achter de schuur een soort tweede schuur, waar in de toekomst de was gedaan kan worden. Met inbegrip van waslijnen om het te drogen, dus ook een dak is vereist. In de zonnige maanden is dat laatste nooit een probleem, maar met de regens en de wind van de laatste tijd is een overdekte plek wel een must. Dus: actie!

Bij het opruimen van enkele stapels cd’s en dvd’s in de kamer kom ik iets bijzonders tegen. Kleine bijen hebben kans gezien om drie nesten te bouwen. Tussen en onder de cd’s. Nesten, die bestaan uit opgerolde blaadjes, als een hol sigaartje met een opening aan beide kanten. Onvoorstelbaar hoe ze dat voor elkaar krijgen. Pal onder onze neus, en we merken er niks van. Ja, tot de bezem er door gaat.

Dinsdag, 3 november 2020.

Judy doet haar maandelijks uitstapje naar Puerto en komt terug met een tweede heater [ nu voor de douche in de B&B / wat zullen onze gasten dat waarderen ] en een lichte, aluminium trap voor de zolder boven de keuken. De houten stellage, die we tot nu toe in de kamer hebben staan, als ‘trap,’ kan eindelijk de deur uit.

Plus Goudse kaas, een stuk Emmenthaler en natuurlijk Griekse feta. Alles van Bruno. Wat een luxe beleven we.

Woensdag, 4 november 2020.

Judy motort vanmiddag naar Quezon voor nog wat boodschappen. Vis en verse groente van de markt.

En zo eten we vanavond een luxueus diner. Simpel, maar luxe: gerookte zalm uit Noorwegen (gisteren meegenomen van Bruno’s Delicatesse in Puerto) en broccoli met boontjes en wortelsnippers. Een fotootje kan niet uitblijven, al was het maar om zo’n hap vooral in de herinnering te houden. Met natuurlijk de gedachte aan herhaling in het achterhoofd. Jammer dat we niet een fles wijn koud hebben staan.

Donderdag, 5 november 2020.

Een vroege ochtendzon wordt door cirrus-bewolking gesmoord en om 11 uur steekt de zeewind op. Ik volg met spanning in m’n lijf de verkiezingsuitslagen in Amerika, maar kan veel gegevens niet ontvangen. Toch wordt halverwege de middag duidelijk dat Biden lijkt te winnen en dat Trump – verliezer als hij lijkt te worden – ongefundeerd fraude meldt en de nodige rechtszaken begint.

Nog 50 dagen en het is Kerst!

Vrijdag, 6 november 2020.

De tv maakt overuren, net als de stemmentellers in 5 Amerikaanse staten en de journalisten van de diverse tv-stations. Biden kruipt naar een overwinning. Vanavond?

Judy vermaakt zich uitstekend in haar babykamer, waar haar cactussen, hoe klein ook, beginnen uit te lopen met groene puntjes en bolletjes.

Zaterdag, 7 november 2020.

Laatste dag van de week dat Erik hier nog bezig is. Vloer bijwerken met de rode kwast en het dak van het washok achter de bodega timmeren. Nipaplaten liggen klaar om er op gelegd te worden. Maandag verder.

De hele dag staat de tv aan met breaking news dat er straks weer uitslagen binnen gaan komen, maar ‘t gaat traag en Biden blijft staan op 253 kiesmannen. Morgen meer?

In de middag, als in NL de zon is opgekomen en het een ‘christelijke tijd’ is, bel ik met whatsapp zoonlief Bas, die vandaag jarig is. De zoem gaat één keer over en ik heb hem aan de lijn. Wat een vernuftig systeem. En ik hoor hem tevreden lachen. Proficiat. 32. En klaar om het te vieren, samen met Soraya. In de sauna. We praten kort bij. Met een ‘hou van je’ en ‘mis je’. Wederzijds. Ver weg en toch dichtbij.

‘s Avonds bij het inslapen komen de woorden nog es langs. Fijn.

Zondag, 8 november 2020.

Wakker worden en de tv aan. En ja, vannacht hier is het overdag in Amerika gebeurd: Joe Biden is verkozen, met ruime voorsprong op Trump, tot president. Select President. Hij houdt een fraaie toespraak, voorafgegaan door zijn rechterhand Kamala Harris. Als Yofil de huiskamer binnenkomt en ik volg de naweeën van de toespraak, vraagt hij me ‘Will Trump stay in the White House?’ Ik weet het niet. Hij wel. ‘NO, THAT IS FORBIDEN’. Hoe snel ontstaan mopjes!

Ik schrijf deze ochtend een en ander bijelkaar, los wat puzzels op, en lees wat, terwijl Judy zich weer uitleeft in haar greenhouse vol grote, kleurige bladeren en in de babykamer met de rijen cactussen. Gelukkig vindt ze nog tijd om een lekkere licht lunch in elkaar te prutsen: tomaat, mozarello, snippers oregan, snuifje zout en heuse olijfolie van het land van Rammer en Kathleen in Viterbo. Smullen op z’n Italiaans.