Jarig!!!!

Zaterdag, 17 april 2021.

Eindelijk hebben we halverwege de middag goeie wifi en prompt zitten de eerste twee internetters in de ‘piso-kubo’ te gamen dat het een lieve lust is.

Tegelijkertijd is Ian bezig met de aanmaak van kopra. Er ligt weer een berg kokosnoten bij z’n hut om te klieven, drogen en branden. En als altijd krijgen wij een voorraadje verse kokosmelk. Niet alleen lekker, maar ook goed voor de nieren.

Zondag, 18 april 2021.

De Filippijnen hebben te maken met een vijftal super-typhoons. Zoals meestal op de Visayas en op Luzon, aan de oostkust. Enig staartje ervan bereikt Coron, in het uiterste noorden van Palawan. Dus in feite een ver van m’n bed show. Dat betekent evenwel niet dat wij er niets van merken. We beleven vanochtend een daverend onweer met slagregens. De lucht, blauwzwart schuift vanaf de noorderhorizon traag naar zuidwest, waarbij de zee fosforizerend groen oplicht. Dat laatste is voor mij het sein om deuren en ramen te sluiten, want de komende regens vliegen horizontaal. De muren, spreek maar van wanden, zijn gelukkig van dubbele sawali en zijn tegen die bewatering bestand.

Maandag, 19 april 2021.

De werkweek begint weer. Erik timmert aan de wifi-kubo, die deze week af moet. Judy gaat met de motor naar Quezon, haalt spullen voor de keuken, want er gaat driftig gekookt worden. Erik: in Simunong hoorden we de afgelopen nacht de branding bulderen en beuken, iets wat niet zo gauw gebeurt. Maar ja, met typhoons elders, hebben wij vaak ook grof geweld in het water.

Dinsdag, 20 april 2021.

Grote drukte in de keuken. Voorbereiding voor het feestje van morgen. Judy maakt flan, appeltaart, kokostaart en bakt gamba’s met paneermeel en fijngemalen kokos, jammie. Als ik de deur van de koelkast open doe schiet ik in de lach vanwege de vele eieren, van eend, van kip en van kwartel. Alleen de stipkip ontbreekt nog.

Erik werkt alsnog aan de wifi-kubo. Hij legt de laatste hand aan een veilige plek voor de piso-machine. Zodanig, dat klanten makkelijk hun peso’s er in kunnen laten glijden, en wij aan de achterkant via twee veiligheidkleppen het er weer uit kunnen halen. Tijdens het timmeren zitten de eerste twee gamers al driftig te spelen. Mondkapjes op, in de kubo, bij het strand, zicht op zee.

Woensdag, 21 april 2021.

Ja, 77 jaar, inderdaad. Om – let op – 05.00 uur in de donkere ochtend hoor ik een zacht gezang in huis, dat ver weg begint en steeds dichterbij komt. Een birthday-song, met twee hoge vrouwenstemmen… “”the dawn the rays of the sun break through”, een Mañanita-song met de titel “How beautiful is the morning”. Tot vlak bij waar ik nog lig te sluimeren… Een song for the day you are born. Het wordt op slag m’n lievelingslied voor jarigen, zo zacht en stemmig gezongen. Dankjewel Judy en Jeebee, en Yofil, die er – uiteraard – een video van maakt.

Om half zeven begint de dag voor mij. In de tuin zit onze grote big van ruim een meter al aan het spit, in de dirty kitchen brandt de barbeque en in de binnenkeuken mag ik niet komen. Gelukkig is er koffie en een warme douche. En zo begint de ochtend. Met een lief verjaarsbericht van Tita in m’n Ipad.

Half twaalf de luie tuinstoel buiten en een biertje. Pastor komt bij me zitten en vraagt me waarom ik zo heel alleen en eenzaam zit, jarig en wel. >> ik zit wel alleen, maar voel me niet zo, mijn gedachten gaan langs eerdere verjaardagen in dit leven. Nadruk op dìt!

Drie kwartier later gaan we lunchen. Pastor geeft een prayer weg. In kleine kring, negen eters. Een halve big, gebakken lechon – een nationale lekkernij – midden op de tafel, gamba-garrnalen, homemade appelgebak en een heuse verjaardagstaart met vuurwerk. Later komen er nog enkele eters uit Simunong, maar dan zijn wij al klaar. De tweede gang begint en Jeebee gaat het dorp in met zakjes spagetthi; voor tita Helen, tita Laura, tita Edna en meer.

Twee uur: siësta voor mij. In en rond het huis gaat de verjaardag gewoon door. Ik merk er niks van. Aan het einde van de middag problemen met ‘whatsapp’, dus geen gebel met Nederland. Happy Hour is vandaag heel happy. Drie beboterde plakken kaneelbrood als avondhap is voor mij meer dan voldoende. Een home made flan volgt alsnog. Filmpje en naar bed. Heel tevreden. Op naar de 78!