How beautiful is the morning.

Donderdag, 22 april 2021.

Pinkie is de enige die vandaag komt werken. Geen Erik, geen pastor, grote rust. Wel wordt vandaag de was gedaan, inclusief 4 (vier!!!!) nieuwe, tweedehands korte jeans, cadeautjes gisteren gekregen. Twee van Jeebee, twee van Yofil. Met de goeie maat, want ik klaagde al dat ik uit m’n broeken ging groeien. Biertje en borrel doen hun werk.

De tekst van maandag de 19de april is kwijt en dus niet op de website meegenomen. Het was maar een kort berichtje over een vreemde bezoeker vanuit de vijver achter het huis. Stoffel, de schildpad liep kalmpjes an door het gras. Je zou kunnen zeggen dat er een schild op m’n pad kwam. Nou ja, de tekst erover is hierbij ingehaald en de foto die er bij hoort is gelukkig nog beschikbaar. Jawel!

Je ziet, Stoffel is gek op z’n schild, hij kan best af en toe naar buiten loeren, maar brengt bij iedere onverwachte beweging z’n koppetje weer naar binnen. Home sweet home.

Vrijdag, 23 april 2021.

Waarschijnlijk door de drukte van de afgelopen dagen, zijn de stipkippen ontregeld. Althans het mannetje, die – als je langs hem heen loopt – in de aanval gaat. Vooral bij Jeebee. De kip rent naar haar toe, springt op en probeert haar met klauwen en snavel te raken. Later ook bij Yofil en zelfs bij Judy, en één keertje bij mij. Is het een verdediging van z’n vrouwtje, of van zijn territorium, of issie min of meer doorgeslagen. Ook denken we dat z’n vrouwtje mogelijk ergens eieren heeft gelegd, die wij niet hebben kunnen vinden. Misschien legt ze helemaal geen eieren, of toch en worden die opgegeten door loslopende zwerfhonden. Alles kan en brengt vraagtekens.

Later als iedereen weg is, zoals vandaag, Judy en Yofil naar Quezon, Jeebee de hele dag slapend in haar kamer, zit ik naast de drinkbak en beide kippen komen vredig drinken. Vlak naast m’n voeten. Geen agressie, gewoon relaxed drinken en daarna weer vredig pikken in de korrels verderop.

Nu Bas een voor mij verrassend contact heeft met ene Ben Bekooy, die fotograaf was op Spitsbergen tijdens de expeditie van 1981 en waar ik de functie van hofmeester van het expeditieschip de Plancius had, beloofde ik beiden om foto’s uit m’n album te scannen en toe te sturen. Het kost me enige tijd, maar het lukt om een twaalftal op te nemen en die toe te sturen. Het is een vreemd gevoel om met Ijs en sneeuw bezig te zijn als je aan een tropisch palmenstrand woont. Uit mijn dagboek van toen dus een plaatje voor nu, haha.

Tijdens Happy Hour hebben we Marijke en Dielf aan de telefoon. Mét beeld. Leuk, leuk, en ze vertellen me dat ze met m’n dagboek hebben meegezongen bij m’n wakker worden. Morgen ga ik uitvogelen hoe je die Mañanita-song via google kunt vinden, en ik dat in m’n dagboek melden. Belangrijk!

Zaterdag, 24 april 2021.

Jeebee en Judy gaan vanochtend op de motor naar Rizal. Op uitnodiging naar het doopfeestje van de baby van Arman en Nini. Yofil is gisteren al vertrokken en heeft er geslapen.

Dank zij de rust en stilte om me heen, ga ik me bezighouden met de Mañanita-song. En, ha, ik heb het volgende uitgevonden:

Open google en toets in:  THE DAWN IS NOW APPEARING

Dan krijg je -als altijd- allerlei ingangen. Kies voor:

HOW BEAUTIFUL IS THE MORNING (bij mij de bovenste en eerste keus).

Als je die open hebt, zie je links de songtekst en rechts (even scrollen) een rijtje zangers. Kies voor JAYVEE en je krijgt denk ik de beste performance.

Geniet van die song, die makkelijk in je hoofd blijft hangen, haha.

Terwijl ik meezing met Jayvee lopen kinderen over het strand. Ze zien me achter het raam en zwaaien naar me. Ik zwaai terug, ze juichen ‘lolo, lolo’ en gaan springen van plezier. Altijd leuk om zo’n groepje langs te zien gaan.

Voor nu, een fijn weekend en tot…….