Hier elke dag Dierendag!

Dinsdag, 5 oktober 2021.

Judy en Jeeboy (variant op Jeebee, dat haar trots maakt, haha) gaan naar Quezon en komen terug op het moment dat ik zit te lunchen. Twee boterhammen met frambozenjam en eentje met kaas, brie van Ile-de-France, niks mis mee! Judy geeft me de post alsof dat normaal is. Twee berichten van ICS, eindelijk, en een prachtige kaart en knipsels van Tita. Dankie, dankie!

Ik voel me elke dag de rattenvanger van Hameln. Onze stipkippen, die wel over een ingebouwd uurwerk moeten beschikken, komen steevast om klokslag 16.00 uur naar onze voordeur om me met een schreeuwerig protest duidelijk te maken dat het etenstijd is. Ik kan niet anders dan gevolg geven aan hun oproep en loop met een trommel vol brokjes naar hun GreenHouse. Lange tijd geleden floot ik nog om ze mee te krijgen, maar dat hoeft al lang niet meer. Integendeel. Het zijn de Dingala die de herrie maken. Maar wel leuk. Een kwartier later installeren ze zich, al dan niet volgevreten, ‘op stok’. De nacht is voor hun begonnen..

Woensdag, 6 oktober 2021.

In de ban van de stamboom, volg ik binnengekomen mailtjes, schrijf antwoorden en speur op internet. Alles aangaande Geertje Muda, de zus van mijn overgrootvader, die met ene Beekman in Zuid-Afrika trouwt maar in Amerika eindigt als vrouw van een zekere Boeckmann. Raadsels zijn om op te lossen. Maar hoe…..

Van Judy krijg ik na de lunch een toetje in de vorm van een halve ‘dragonfruit’ (pitaya of drakenvrucht). Een heerlijk sappige vrucht met sterk donkerrood vruchtvlees. Lepel na lepel gaat naar binnen. Zo lekker. Als ik Judy mijn tong laat zien, moet dat op de plaat. Waarschijnlijk onder het motto: het achterste van je tong laten zien, haha. Morgen de andere helft.

Donderdag, 7 oktober 2021.

J&J knorren met de motor naar Quezon. Jeeboy voor haar modules van school. Judy om een gesprek te hebben met de eigenaar van de compound in Calumpang, waar Rammel zeer veel belangstelling voor heeft.

In een uitgebreid telefoongesprek met Italië wordt duidelijk dat Rammel er zijn zinnen op heeft gezet nadat Judy verklaart dat het een prachtig stuk land is, met een bijzonder mooi stuk strand. Hij bevestigt dat hij het wil kopen. Prijs? 7,5 miljoen peso’s, waarvan hij de helft de komende week betaalt en de andere helft in januari. Morgen gaat Judy de deal vastleggen bij de notaris. Spannend. We hebben het over 13.500 euro. In december willen Rammel en Kathleen, samen met de beide kinderen, naar hier komen. Koopvakantie ?

Vrijdag, 8 oktober 2021.

Vanachter m’n bureau heb ik goed zicht op laptop, voortuin, strand, branding, baai en horizon. In het gras van de voortuin zie ik een hagedis lopen. Dat zie je bijna nooit. Aan de muren altijd wel en op de grond af en toe. Dus ik spoed me naar buiten en zie het dier van vlakbij door het gras kruipen en sluipen. Een mooie bruine streep over de rug, en opvallend groot. Dan besef ik dat ik sta te kijken naar een jong leguaan. Nog geen maand oud. Ik ren terug om de iPad te pakken, maar als ik een foto wil maken issie verdwenen, gekozen voor veiligheid. Gelijk heeft ie. Maar met wat ik heb gezien, is mijn dag weer goed. Nee, super, want ik begrijp hieruit dat er wel meer jonge leguanen zullen zijn. Prachtbeesten, zolang ze maar van de stipkippen afblijven, haha.

Zaterdag, 9 oktober 2021.

Om half acht open ik de GreenHouse om de stipkippen hun korrels te brengen. Bij het openen van de deur word ik een kuil in de hoek achter de deur gewaar, met waarachtig drie, ik herhaal, DRIE eieren. Een half uurtje later ga ik nog eens kijken en ik zie één van de kippen er op zitten te broeden. Ha, zo gaat ie goed. Later, als de kippen al pikkend door de tuin zwerven tel ik er 8+3, en nog een keer &+$. Ja alle elf zijn daar en ik ga terug naar hun verblijf om de eieren rustig te bekijken.

Eén kleintje, dan een ietsje grotere en dan een volwassen exemplaar. Twee witte en eentje wat bruinig. Van twee wijffies misschien? Maakt me niet uit. De tijd zal het leren. Ik ben heel tevreden.

En verder hebben we binnenshuis ook een verrassing. Nou ja, verrassing, het zat er aan te komen. We horen een heel zacht gepiep in de doos, die al een week klaar staat. Banjulla, onze mammie poes, heeft een worp gedaan van vier kittens. Aan de kleuren te zien: twee tweelingen. De ene helft is zwart, de andere helft zwart met wit.