Geboren…. Vier kittens!

Zaterdag, 5 juni 2021.

Nog es lekker zwemmen vanochtend. Judy ook. Teddy gaat mee, spartelt een tijdje met ons mee en zwemt dan in z’n eentje terug naar het strand. Jee bee vangt hem daar op en droogt hem af.

Verder een rustige zomerse dag. Pinkie gaat on hal vijf al naar huis, met een altijd “Bye, bye, mister Henk”. Ik kaats terug met “Buy, buy, Pink, but don’t buy too much”.

Zondag, 6 juni 2021.

Zondag, rustdag. Echter geen zwemmen. De branding is terug en de hemel is van kim tot kim zwaarbewolkt. Maar het blijft gelukkig droog en we kunnen wandelen.

Ook is zondag de dag van Whatsapp, maar vandaag is weer es een dag zonder stroom en we kunnen maar spaars bellen. Wel hebben we contact met Jayzel, tweede dochter, in de VS. Altijd vliegen foto’s en video’s over en weer. Zowel met haar dochter Meka, als met de hond, die ze sinds kort hebben. Kai-Kai. Ik hoop dat ik het goed schrijf. De door ons ontvangen foto plaats ik maar al te graag in mijn dagboek, en daarmee in onze website.

Maandag, 7 juni 2021.

Het begin van de werkweek. Pinkie gaat weer aan de slag: buiten en binnen de planten water geven, huishoudelijk werk, het houdt nooit op.

Jeebee altijd klaar om bij te springen, veegt in de tuin de gevallen bladeren bijeen tot een hoopje hier, een hoopje daar en verderop nog eentje. Ik moet lachen als ik zie hoe de Pappie Parelhoender naar het eerste hoopje rent, daar verwoed in gaat zoeken naar iets eetbaars en daarbij met de poten de stapel bladeren wegschraapt. Ik roep Jeebee en die komt kijken, schiet in de lach en vloekt in het HongKongees naar de stipkip.

Dinsdag, 8 juni 2021.

Zes uur. Opstaan en aan de gang. Bij het openen van de jaloezieën van de woonkamer komt het eerste zonlicht binnen en ik sta met m’n blote voeten op iets dat op de grond ligt. Ik kijk en vind een kikker. Ongetwijfeld door een poes gevangen, meegenomen naar binnen en daar voor dood is achtergelaten. Maar dood issie niet. Ik raap het op en zet het in het gras buiten. Klaar voor de foto. Toen ik mijn vondst naar buiten droeg, al lang blij dat ik binnen in de nog schemerige kamer niet op een slang stond, kwam ik tot de conclusie dat hier om een boomkikker ging. De tenen hebben een ‘rondje’, waarmee het goed klimmen is. Na de foto breng ik hem naar een boom bij de vijver achter het huis.

Woensdag, 9 juni 2021.

Net als de afgelopen dagen ziet de lucht loodgrijs. Het verschil is, dat we vandaag wél regen krijgen. En niet zo zuinig ook. Dat betekent binnen blijven. Nogal saai, want er is ook geen stroom, ergo, geen internet en geen wifi. Geen puzzelen met de digitale Volkskrant. Maar er is licht aan het einde van de tunnel….

Afgelopen maandag nam Judy vanuit Quezon een verrassing mee. Eén grote envelop met post van m’n zus Tita. Cadeautje voor verjaardag, Pinksteren en Kerst: Denksport Vakantieboek. Dus vandaag niks digitaal, maar met pen en papier. Wow, feestje!

Donderdag, 10 juni 2021.

In de tuin (het is even droog) zie ik in één van de potten met planten van Judy een opvallend bloeisel. Al een paar dagen volg ik het verloop ervan. Witte knoppen klappen open en blijken rode zaden te dragen. Als je daarvan een foto wilt maken – en dat wil ik – dan moet je er als de kippen bij zijn, anders zijn de kleinere vogels je voor. Haha, vandaag lukt het me. Et voilà!

Vrijdag, 11 juni 2021.

Eerder schreef ik al, dat de branding terug is van weggeweest. Welnu, in de cyclus van het getij krijgen we ook weer echt hoog water. Elke dag een beetje meer. Van 1,5 naar vandaag 1,9 en de kalender geeft aan dat we naar 2,0 en 2,1 gaan. En daar de wind in hoofdzaak uit het westen, dus van zee komt, loopt het strand onder water. Vandaag is dat om 11 uur in de ochtend. Morgen rond lunchtijd, enzovoort. Steeds iets later.

Ik hou van een ondergelopen strand. Niet alleen van de beleving, ook van het feit dat zeewier en andere troep tegen de rand van de tuin spoelen, half in het zand en daarmee buiten beeld. Dus het strand zelf bestaat louter uit schoon zand. I LOVE IT.

Zaterdag, 12 juni 2021.

Als Judy en ik vanochtend opstaan en de kamer in lopen horen we een zacht gepiep. De geluidjes komen uit een kartonnen doos op de trap. Bij inspectie zien we daar vier jonge poesjes. Vier kittens. Helemaal alleen. Mammie Poes is nota bene al de hort op. Vier mooie poesjes. Twee zwarte en twee oranjerode. Vannacht geboren.

Als Jeebee binnenkomt, zeg ik haar dat ze te laat is en wijs naar de doos op de trap. “Vier!” Meteen gaat ze er naar toe. De afgelopen dagen heeft ze min of meer met de moeder doorgebracht. Ze had bij de gebeurtenis willen zijn voor foto en video. Helaas, kippengaas.

Hoe ook, we nemen elk twee poesjes en showen die voor de camera. Twee maal een tweeling, zo lijkt het. Te laat hadden we in de gaten dat JeeBee nog een mondkapje op had. Net terug van de kerk, haha. Wel lachende ogen!

Pinkie neemt haar merienda zoals elke middag om half vier. Aan de terrastafel. Opeens zie ik haar naar de kubo lopen en vraag me af wat er loos is. Maar al snel begrijp ik. Heftig gekrijs van Pap Stipkip maakt dat wel duidelijk. Hij zat te slapen op de reling van het balkon van de B&B en Pinkie, wetende dat we de kip in de Greenhouse willen hebben, zag haar kans schoon. We brengen hem samen weg. Achter groen gaas en grendel. In afwachting van jonge kippetjes, die onder zijn vleugels bescherming kunnen vinden. Ooit.

In het ‘roergebied’ is Judy doende met het bakken van pita broodjes. In aanloop naar de shoarma van morgen. Ook dat is haar eerste keer en ze grijnst van spanning. Ik mag op afstand meegrijnzen. Zodra ik dat doe gaat ze staan swingen. Samen met de deegrol. Hoe ouder hoe gekker.