Drie kubo’s.

Zondag, 9 februari 2020

Judy vroeg naar Puerto. Als ik opsta vind ik een lief byebye briefje. Koffie in m’n kop en in m’n eentje. Heel prima. Dit is bijkomen van een drukke week, en in de wetenschap dat het circus morgen weer begint.

Rond vier uur is Judy terug. Met boodschappen, waaronder twee luxe campingstoelen voor bij de kubo. R is altijd een stoelentekort als we gasten èn werkers hebben. Dit helpt. Ik plaats ze op de veranda van het gastenverblijf. Nu de gasten zelf nog, en natuurlijk zijn dat Bas en Magda. Wanneer? Nog geen idee. Ze zwerven rond Coron en proberen naar Linapacan te gaan. We volgen de berichten dagelijks.

Maandag, 10 februari 2020

Hoewel Erik gisteren zou komen om betonblokken te maken, is hij niet verschenen. Denkelijk komt hij zaterdag weer. Elvis en Aldrin zijn vanochtend wel paraat en we horen weer de hele dag het getimmer aan de drie kubo’s in de boomgaard.Het hout gaat op en ons terras is mooi leeg.Als alles goed gaat komt er vanmiddag met de top-down van Boeing een lading bamboe. Dikke bamboe, die je moet splijten in smalle stroken, voor op de daken. Om de kugon aan te bevestigen.

Tijdens ons happy hour speelt Judy met haar cellphone en vindt een Engelstalig verhaal over Guinea Fowls, de parelhoenders, met daarbij een video. Met het geluid van schreeuwende stipkippen. Met de video aan loopt ze naar waar de kippen ‘grazen’ en die reageren meteen heftig. Als Judy terugkomt naar waar we ons biertje drinken, met de video aan, volgen de kippen haar op de voet. Al schreeuwend. Hilarisch.

Dinsdag, 11 februari 2020

De boys komen weer timmeren. Aldrin werkt aan de daken, Elvis construeert de zitbanken. Voor ze weg zijn maak ik er een foto van. Voor de verzekeringsmaatschappij zeg ik ze, maar de strekking ervan begrijpen ze niet. Ze lachen alleen omdat ik dat doe. De bamboe op de voorgrond is voor de daken, de zittingen van de banken en de rugleuningen ervan.

Vanavond: Bij de Teleseries op de Filippijnen valt het me op, dat de beste spelers in een serie ook te zien zijn in de reclamespotjes er tussen in. Een vreemde gewaarwording: een gevierd politieman zit opeens bij Jollibee te smakken en te smullen van een kip, is daarna te zien met een uitstekende zeeppoeder en een oogverblindende was aan de waslijn, en jaagt vervolgens weer op drugsdealers. Ook werd eerder in een serie een politicus vermoord, maar de volgende maandag issie levend en wel te zien als de leraar op een school. Het is werkelijk wennen.

Woensdag, 12 februari 2020

Bas en Magda zitten inmiddels in Port Barton en hebben het dik naar de zin. Bij ons gaat het leven z’n gangetje. Iedereen aan het werk, met vandaag Waling als extra kracht: de keukenkastjes krijgen een grondbehandeling vooraf aan een kwast vitte verf. De keuken staat op z’n kop, maar er wordt gewoon voor zeven man gekookt.

Judy gisterochtend naar Quezon om de hardware en de supermarkt hun geld te brengen, en vanmorgen naar de barangay van Tagusao om papieren voor Rammel z’n grond getekend te krijgen.

Als de boys om vijf uur vertrekken Is van de rechtse kubo de eerste zitting klaar. Ook de basis voor drie rugleuningen. Het gaat erop lijken.

Blijf lezen, ik blijf schrijven…..
Alle goeds, Henk.