Dolfijnen …

Maandag, 6 september 2021.

Gisteren plakte ik mijn dagboek in onze website met de laatste woorden: het kan weer! Vijf minuten later ging het licht uit en kon er niks meer. Het wordt steeds duidelijker dat we er goed aan doen om een solar-systeem op te zetten, zodat we stroom of geen stroom, kunnen internetten.

Ook vandaag weer uitgebreid ‘brown-out’. Dat betekent lezen en schrijven. Na de lunch gaat de club op twee motoren naar Kalatabog en Panitian. Gevolg gevend aan een uitnodiging om een ‘uitvaart te vieren’. Kaarsen en lucifers gaan mee. Morgen komen ze weerom. Ook Judy gaat mee. Ik blijf alleen thuis. Geen enkel probleem, integendeel ik vind het heerlijk om zo nu en dan het rijk alleen te hebben.

Happy Hour gaat gewoon – in m’n eentje – door. Om acht uur (stroom!) volgt een film met idiote humor (Airplane II: sequel). Tien uur: hondenloopje met Teddy en naar bed.

Dinsdag, 7 september 2021.

De stipkippen gaan hun pubertijd in. De mannetjes en vrouwtjes leren weten wat ze zijn. Amoureuze schijngevechten zijn het gevolg. Of is het enkel vanwege de pikorde? Nee, als ik zie hoe een mannetje een vrouwtje nazit, waarbij die laatste plots stil gaat liggen en zich niet meer verroert, weet ik al genoeg. Binnen twee maanden verwacht ik hier en daar een portie eieren gelegd. Haha, wordt vervolgd.

We krijgen iemand aan de deur, die wil weten wat een B&B-overnachting kost. We geven hem de prijzen en een gesprek volgt, waarbij ik de standaardvragen krijg: waar komt u vandaan? Nederland. Hoe jong bent u?

Op die tweede vraag reageer ik filosofisch en maak dat duidelijk ook. In mijn jonge jaren kreeg ik altijd de vraag “hoe oud ben je?” Dat hield aan tot ik zo ongeveer de 65 passeerde en blijkbaar op een oude man ging lijken, waarna die vraag veranderde in “hoe jong ben je?”

We hebben vanmiddag warempel wat zon en halen meteen rijst uit de schuur om buiten te laten drogen. Judy harkt af en toe de rijst om en Claire hurkt erbij om de droogte te controleren. Wat je hier ziet, zie je ook overal op de snelweg. Op enige rijbaan, zodat er ter plaatse een éénrichtingsweg ontstaat; heel normaal. Op de achtergrond zie je hier het geitenhok en daarachter de Hollandse vlag bij een heel flauw windje, goed voor de rijst die te drogen ligt.

Woensdag, 8 september 2021.

‘s Ochtends hebben we internet en leer ik weten dat Nederland met een fantastische voetbalploeg Turkije tot sufheid heeft gedwongen met een 6-1. Doet me goed.

In de middag krijgen we te maken met een langdurige regen. De wereld kleurt staalgrijs en blijft staalgrijs. Happy Hour houden we binnen, want buiten kun je niet wezen. Ook in de nacht horen we het ranselen op het nipadak. Alle het gevolg van tyfoon Julia, die Luzon verlaat en naar het westen keert. Haar opvolger is Kiko, die mogelijk morgen al haar landfall zal doen. Ook in Luzon, dus uiterst noordoost. Hoewel wij zuidwest wonen heeft het toch effect op onze huishouding.

In Metro-Manilla staat de wereld blank. We bellen met Yofil, die daar nog steeds op een call van zijn agency wacht om te gaan vliegen. Hij is en blijft ‘thuis’, lekker veilig, zegt ie.

Donderdag, 9 september 2021.

De grijze wereld houdt aan. No internet, wel weersvoorspellingen op tv. Water & water! Dat betekent binnen blijven. Pas tegen twaalven wordt het wat lichter.

Ik herinner me de terugtocht met de boot, afgelopen zaterdag. Van Kalatabog naar huis. Op afstand is ons huis vanuit zee gezien zeer herkenbaar vanwege het puntige dak, het balkon aan de voorgevel en de rij van 10 ramen daaronder. Maar het meest opvallende was, dat één van de vele loofbomen rond het huis aan de kruin in bloei stond en geel kleurde.

Ik denk daar plotseling aan terug en loop het strand op om die boom onder de loep te nemen. Het blijkt geen bloei te zijn, maar een top vol jonge bladeren, die spatgeel zijn en in z’n gehele aanzicht bijzonder opvallen. Ik wilde bloemen zien, maar nee. Blad!

De ochtend verloopt zonder internet. Lemuel tracht de nieuwe antenne van de zendmast te halen en te bevestigen aan de bamboe-paal voor het huis. En dat lukt…..

Vrijdag, 10 september 2021.

Saaie dag met weinig stroom en dus wifi. Door de aanhoudende regens groeien overal paddenstoelen, dus eten we mushroomsoep.

Zaterdag, 11 september 2021.

Elke dag wordt getekend door de bezigheden rond de wifi. Michael komt vanuit Quezon en bewerkt de antenne, die door Lemuel boven in de zendmast is vast gemaakt. Met een andere kabel krijgen we inderdaad enig contact. Niet overdadig helder en duidelijk, maar toch! We drinken samen met hem een biertje en hij vertrekt.

Zondag, 12 september 2021.

Lemuel ontmantelt de lange bamboemast in de boom en vindt daarbij tas met de gereedschappen van Michael. En tot onze verrassing komt die laatste al vroeg in de middag de tas ophalen. Tegelijkertijd neemt hij twee boosters mee, die versterking geven aan het contact met internet. Hèhè, zou het ons eindelijk gelukt zijn om een goed contact te hebben en te houden? Het zou tijd worden.

Om acht uur gaat de televisie aan en we gaan een mooie film kijken. Denken we. Een kwartier later valt de stroom uit. Ik laat Teddy uit en we gaan naar bed. Half negen.

Maandag, 13 september 2021.

Na een nacht met tien uren slaap staan we op en ik maak koffie. Het is bijna zeven uur als we tijdens de koffie dolfijnen gewaar worden. Hier in de baai. Niet te ver van ons strand. Het blijkt bijkans een heel smaldeel te zijn, 7, 8 nee 9 dolfijnen tellen we, die de baai doorkruisen. We krijgen er een kick van en blijven kijken en kijken en kijken. Wat een schouwspel. De een na de ander komt boven en duikt vervolgens weer onder. Dit hebben we lange tijd niet meer meegemaakt, maar vanochtend is het raak. Genieten!

Zelfs de stipkippen hebben in de gaten dat er iets aan de hand is en volgen de vloedlijn. Als ik een foto van ze maak (helaas lukt het niet om de dolfijnen te fotograferen, te ver) komen ze naar me toe en komen ze achter me aan. Altijd. Want mijn figuur betekent ‘Voer!’. Maar nu niet en ik dirigeer ze de tuin in, waar ze weer in het gras gaan pikken.

We hebben stroom en internet en ik stuur meteen m’n dagboeken naar de website. Bye.