Categorie: Dagboek

We proberen bijna dagelijks een Dagboek Blog te plaatsen met onze laatste avonturen op ons mooie plekje …

Turtle-eggs én 10 jaar getrouwd!

Maandag, 4 januari 2021.

De vier kittens slapen al sinds enkele dagen achter de koelkast, waar het zeker veel warmer is dan in de kartonnen doos in de woonkamer. Mammie heeft ze er – zorgzaam als ze is – naar toe gesleept. Ook mammie en pappie slapen daar. Mooie plek voor een gezinnetje. De kleintjes hebben inmiddels vertrouwde namen. De rooie heet Dublina, de roodzwart gevlekte is Barca, de zwartwitte heet Jan en de zwartwitte met nog een zwarte vlek op z’n neus heet Piet. Het is Jan, die de avontuurlijkste is en gisteren tweemaal uit de koelkast zelf gered moest worden. Eénmaal zat ie tussen deur en kast bij het dichtdoen, maar gaf geen piep.

Dinsdag, 5 januari 2021.

De kevers ( ik noem ze gemakshalve Meikevers, ongeacht in welke maand, haha) die ‘s avonds rond zonsondergang, dus schemerig, aan komen vliegen naar het licht van de lampen, ook op het terras, klemmen zich met regelmaat aan de sawali-muur of vallen op de grond waar ze voor dood blijven liggen. Maar dat laatste is pure misleiding. De volgende ochtend komen bij aanraking de grijperige en hakerige pootjes in beweging. Niks leuker dan die kevers met de lange grip op te pakken en als een golfballetje in het gebladerte van een boom te mikken, waar – als je het niet hebt gezien is het bijna niet te geloven – de kever zich weet vast te grijpen aan het eerste blad dat ie tegenkomt. Niks dood, springlevend.

Woensdag, 6 januari 2021.

Altijd lopen er mannen en vrouwen over het strand. Met vis, octopus, garnalen, schelpen of anderszins. Vanochtend zie ik een echtpaar, die verschrikt opzij springen, precies voor de tuin van de B&B. Judy roept ze toe, maar zonder koopwaar te melden roepen ze ‘ahas’, wijzend naar een plek op het strand. Judy gaat kijken en wenkt mij om ook te komen. Op het strand ligt een slang, die ik nog niet eerder zag. Zwart-wit geringd en voor mij is het dus een ringslang. Bij het snel maken van een foto krijg ik de waarschuwing om niet zo dichtbij te gaan, want het is een uiterst giftig exemplaar, die naar verluid: om en om acht dagen in zee en acht dagen op het land leeft. Ik geloof alles en hou een beetje afstand. Helaas. Ringslang onduidelijk in beeld. Even later is ie weggezwommen in de uitlopers van de branding. Bye, bye.

Donderdag, 7 januari 2021.

Regen, regen en regen en we komen tot niets dan binnen blijven en wat lezen. Brown out en geen wifi stuurt ons weer naar buiten. Een waarloze dag met veel water.

Ondanks het weer wist Ian eergisteren weer kokosnoten te verzamelen voor de volgende kopra-oogst en heeft de noten inmiddels gespleten om de inhoud droog te branden in de ‘stookhut’.

Vrijdag, 8 januari 2021.

Judy gaat naar Quezon om de belasting voor ons bezit af te dragen. In januari. Jaarlijks. Na betaling krijgt ze een t-shirt toegeschoven. ‘For mister Henk’, size Large’. Als ze er mee thuis komt is het een verrassing voor me. Een mooi heldergeel shirt met een afbeelding van Taboncave, een Palawan-Eagle, een urn en meer. Reklame voor Quezon en omgeving, mét natuurlijk de nodige teksten. Waaronder: “Thank you, TAX PAYERS”. Als ik dat zie schiet ik in een schaterlach, tranen in m’n ogen, en kan niet stoppen dan nadat Judy er een foto van heeft gemaakt.

Na ons happy hour eten we pizza uit eigen oven, met een keuze van zalm, tonijn of babaoy, varkensvlees. Alle drie rijk voorzien van ananas, salade, knoflook, uiringen en weet ik veel. Na drie punten hou ik het voor gezien. Bommetje vol.

Vannacht klotst de zee weer eens tegen het muurtje van het terras, maar komt er gelukkig nergens overheen.

Zaterdag, 9 januari 2021.

Ook vandaag zien we Pinkie niet. Wel horen we van een raar verhaal, dat iemand op de cellphone een bericht plaatste dat haar dochtertje DaDa dood zou zijn, terwijl we weten dat ze leeft. Een jaloerse Pinoy? Gewoon een misverstand? We hopen maandag Pink hier weer te zien en uitsluitsel te krijgen.

Er komt vanmiddag een man aan de deur, die vraagt of we een anaconda willen kopen. Een anaconda? “Ja, ik woon in de bergen en daar heb ik het!” Onvoorstelbaar dat iemand überhaupt over zo’n beest beschikt en het dan wil verkopen. Maar nee, wij hoeven het niet. Ook niet voor in de pan, haha.

Zondag, 10 januari 2021.

Wow, de zon weet zich los te scheuren van de bergen in het oosten en om acht uur schijnt ze als vanouds op het strand en de zee voor ons. Een zee die overigens de kleur van zand heeft, wat te verwachten was na alle regen van de laatste dagen. En ook nu ga ik langs de vloedlijn op jacht naar achtergebleven rommel. Daarbij zie ik in het gras voor ons huis een golfballetje, alleen in dit geval met een ietwat gelige weerschijn: een ei van een zeeschildpad. Dan zie ik een klein stukje geelwit in het zand van het strand er vlak bij. Met heel voorzichtig zand weg graven krijg ik een volgend ei, en nog een, en nog eentje. Ik roep Judy erbij en samen halen we 36 eieren boven.

Meteen graven we een groter gat in onze tuin, vlak naast de plek waar we eerder al zes eieren begroeven en brengen de nieuwe eieren over. Als alles onder de veilige grond ligt plaatsen we stokken en een beschermend screen. Safe and sound, hoe hoog de vloed vannacht ook zal zijn..

Maandag, 11 januari 2021.

HARTELIJK GEFELICITEERD, luidt de boodschap na het opstaan. Judy en ik zijn 10 jaar getrouwd en we gaan het vieren. Om negen uur brengen Yofil en vriend Armand ons op de motor naar Quezon, waar we een 2-persoons lunch gereserveerd hebben in de tuin bij Villa Esparanza. Later meer, haha….. We gaan!

Scroll Up