Laat ook even een reactie achter

Met een bijna dagelijks Dagboek zodat u alle ontwikkelingen op de voet kunt volgen.

Geheimzinnig blad.

Woensdag, 12 mei 2021.

Yofil vertrekt op de motor naar Puerto. Zijn koffers volgen in de enige shuttle die vandaag gaat. Zonder passagiers. We nemen afscheid en om acht uur in de ochtend gaat ie. Met mijn inzegening: ‘Do not forget to forget me!’ En verder natuurlijk een Salum Alykum, nee: As-salamu alaykum, vrede zij met u. Vrijdag vliegt hij naar Manilla voor een medical check en bij goed resultaat krijgt ie een ticket voor Dubai en Riyadh.

Maar eerst nog in Puerto koffie kopen voor ons, en medicijnen voor Teddy, die al een tijdje last heeft van zwellingen en wormen. Ook belangrijk. En opsturen met de lege shuttle van Leonard’s. Morgen zijn de spullen hier.

Vanavond staan Judy en ik voor de duizendste maal in de tuin om de zonsondergang te fotograferen. Vandaag is het echter de ufo die ons boeit. Of is het een nog onvolwassen tornado die niet weet wat te doen? We volgen haar bewegingen, maar dat blijkt geen zin te hebben. Er verandert niets en een uur later hangt ie nog net zo. Doet me denken aan de film: Close encounters of the fifth kind.

Donderdag, 13 mei 2021.

De komamilla is een wonderplant. De struik heeft al bijna een heel jaar bloemen. Steeds heb ik het idee dat de bloem die het nu draagt de laatste is, maar elke keer weer verschijnt er een veelbelovend knopje dat groeit en groeit. Deze week tel ik zelfs zes knoppen, waarvan er nadat de eerste is uitgebloeid er twee tegelijk uitkomen. Zoals ik zei: een wonderplant.

Vrijdag, 14 mei 2021.

De zon staat al vroeg op en vervolgt haar weg aan een wolkenloos firmament. Blauw en nog es blauw, als de zee eronder. Een zee zonder branding, spiegelend tot aan de horizon. Judy en ik gaan zwemmen. Dat betekent spartelen en drijven. Teddy gaat mee en wordt losgelaten als Jeebee op het strand verschijnt en hem opvangt.

Op het blad van een sanseviria zie ik een roodbruin gekleurde libelle neerstrijken. Altijd op dezelfde manier: vleugels hoog en dan met schokken, 3 tot 4 maal naar beneden. Als ie in ‘slaapstand’ zit ben ik klaar voor een foto. Gelukkig vliegt ie niet weg.

Pas aan het einde van de middag krijgen we wolken, met af en toe wat gedonder in de verte. Bliksem en regen blijft uit. We whatsappen met Quirine en horen over Nijmegen, corona en niet-prikken. Een heerlijk gesprek dank zij een mooi medium.

Zaterdag, 15 mei 2021.

Opnieuw duiken we in zee, waar ik met m’n voet een blaadje vanaf de bodem ophaal en verbaasd ben over de tekening. Alsof er koffiebonen zijn ingebracht en uitgehaald. Als ik het tegen het licht bekijk is het transparant als de bieten. Voorzichtig bewaar ik het in m’n zwembroek om er thuis een foto van te maken, daarna te drogen, in plastic te vatten en te bewaren op de glazen plaat bij de douche in de badkamer. Welke bioloog kan me die tekening verklaren?

Zondag, 16 mei 2021.

In de Volkskrant lees ik dat Neerlands oudste inwoner is overleden. Een vrouw van 110 heeft het leven gelaten. Mijn eigen moeder, vandaag jarig, zou 107 zijn geworden, maar dat heeft ze niet willen halen. Mijn gedachten gaan naar ooit….

Voor de derde maal op rij gaan we vanochtend zwemmen. Twee kittens krijgen een korte zwemles en rennen daarna naar huis alsof ze de duivel op hun hielen hebben. Jan en Barca.

Een telefoontje van Melly en Frans vertelt ons dat hun stipkippen kuikentjes hebben. Drie stuks. Wellicht de komende dagen nog een paar. Inmiddels hebben wij een nest met 16 eieren, maar mammie gaat er nog niet op zitten broeden. Haha, wordt vervolgd. Fijn weekend iedereen.

Scroll Up